Aquastatus

System do optymalizacji nawadniania upraw

Kategorie

Malina – Dwa miesiące sterowania nawodnieniem z Aquastatus

Prezentujemy  wykres przebiegu wilgotności gleby  pod uprawą maliny jesiennej w rejonie Opola Lubelskiego w 2016 roku. System Aquastatus został zainstalowany 28 kwietnia. Wilgotność gleby w tym czasie kształtowała się w granicach polowej pojemności wodnej piasku gliniastego, czyli  21%. Do 9 maja następował stopniowy  powolny spadek wilgotności gleby do 18%.  Następnie wilgotność wzrosła w wyniku opadu atmosferycznego a następnie w wyniku nawodnienia z fertygacją. Należy zwrócić uwagę na prawidłowość, że gdy wilgotność gleby przekracza polową pojemność gleby, to prędkość spadku wilgotności po takim nawodnieniu jest bardzo szybka. Inaczej mówiąc nawodnienie powyżej polowej pojemności wodnej nie jest efektywne, ponieważ woda bardzo szybko odcieka z gleby po takim nawodnieniu.  Kolejne piki wilgotności gleby to wynik nawodnienia. Właściciel plantacji starał się nie przekraczać w kolejnych nawodnieniach polowej pojemności wodnej gleby. Pod koniec czerwca z powodu panującej suszy i szybkiego w tym czasie wzrostu roślin  nawadniano do wilgotności gleby ok. 18%, co jest bezpieczne dla prawidłowego kształtowania się plonu. Wkrótce zamieścimy zdjęcia z plantacji.

 

 

Pomiary_malina_jesienna_maj-czerwiec_2-16

 

Aquastatus w sadzie

(31.05.2016) Rozpoczynamy monitoring  wilgotności gleby w  sadzie w rejonie Opola Lubelskiego.  Do sterowania nawodnieniem instalujemy czujniki  wilgotności gleby w  punkcie pomiarowym na głębokości 17 cm. W drugim punkcie pomiarowym  monitorujemy jak kształtuje się wilgotność gleby na głębokościach: 17 i 50 cm.,  do celów poznawczych.  Jak widać na zdjęciu poniżej, sad maksymalnie zabezpieczony na wypadki pogodowe,  zainstalowane siatka antygradowa i  zraszacze nad-koronowe na późne przymrozki, bo lokalizacja  sadu sprzyja spadkom temperatury późna wiosną i powstawaniu późnych przymrozków. Częstsze w ostatnich latach burze uzasadniają  również zainstalowanie siatek antygradowych.

Sad_widok2

Najważniejsza rzecz  to wybrać dobre miejsce do pomiarów. Korzystamy w tym względzie z  wiedzy właściciela. Wybieramy środkowy rząd jako najbardziej reprezentatywny,  mniej więcej w połowie długości linii kropkującej. Należy pamiętać by punkt pomiarowy był oddalony od  Koordynatora do 150 metrów. Jeśli chcemy wykonywać pomiary do 300 metrów od koordynatora trzeba zastosować dodatkowy przekaźnik.  A teraz najtrudniejsze pytanie – jaka to gleba?

Sad_odkrywka

Sprawdzamy przez tzw. ” palcówkę”

Sad_palcówka

Gleba raczej wilgotna, wyczuwalny utwór pylasty. W aplikacji aqastatus zainstalowanej na tablecie ustawiamy: Gleba: glina pylasta

Ważna decyzja. Na jakiej głębokości instalować czujniki  do sterowania nawodnieniem. Po dyskusji i zasięgnięciu od  właściciela potrzebnej wiedzy o systemie korzeniowym drzew decydujemy, że na głębokości ok. 17 cm.

Sad_czujnik1

Czujnik wilgotności gleby zainstalowany na głębokości 17 cm

A tak wyglądają czytniki Aquastatus zainstalowane w sadzie.

Sad_czytnik1

Sad_czytnik3

Czekamy na pierwsze pomiary, wkrótce wykres:)

Instalacja Aquastatus na plantacji wzorcowej maliny i porzeczki

14 maja 2016 przeprowadzono instalację systemu wspomagania nawodnień upraw Aquastatus na plantacji maliny i porzeczki.

Przeprowadzono analizę gleboznawczą z której wynika co następuje:

  • większość powierzchni pokrywa piasek słabogliniasty i gliniasty lekki, położony na cienkiej 2-5cm i nieciągłej warstwie gliny średniej podścielonej rumoszem marglistym.
  • niewielka część powierzchni pokryta jest piaskiem słabogliniastym podścielonym piaskiem luźnym na marglu, jednak występowanie tej formacji ma charakter wyspowy, rozproszony o niedużej powierzchni, nie pozwalającej na wydzielenie dodatkowych sekcji nawodnieniowych.

Profile glebowe, które stwierdzono w terenie wskazują  na dużą odciekalność pionową (woda infiltruje względnie szybko w dół przez rumosz margla) co wymusza częste acz niekoniecznie ilościowo duże nawodnienia.

Wydzielono dwie strefy nawodnieniowe oddzielnie dla porzeczki i maliny, instalując po jednym czytniku (z 2 czujnikami każdy) ma sekcję. Jednostkę centralną zainstalowano w pobliżu drogi dla wygody właściciela gospodarstwa, który dzięki temu może odczytywać zalecenia nawodnieniowe nie wysiadając z klimatyzowanego samochodu.

Koordynator_pola_aquastatus4

Jednostka centralna Aquastatus zainstalowana na polu maliny i porzeczki

Wyniki pomiaru wykazały potrzebę nawodnienia na porzeczce w wysokości 2mm i brak  potrzeby nawadniania maliny, która to uprawa była nawodniona kilka dni wcześniej.

Czytnik Aquastatus z podłączonymi 2 czujnikami wilgotności gleby

Czytnik Aquastatus na plantacji maliny z podłączonymi 2 czujnikami wilgotności gleby

 

Czytnik Aquastatus na plantacji maliny

Czytnik Aquastatus na plantacji porzeczki

Instalacja Aqustatus na plantacji borówki 18ha

16 kwietnia zainstalowano najnowszą wersję systemu Aquastatus na plantacji borówki amerykańskiej i powierzchni łącznej 18ha.

Równolegle z instalacją systemu Aquastatus przeprowadzono badania glebowe do głębokości 150cm.

20160425_180031_Richtone(HDR)

Plantację podzielono na 5 sekcji nawodnieniowych ze względu na zróżnicowanie gleby, które od razu stało się widoczne po instalacji czujników Aquastatus. Różnice w wilgotności gleby między dwoma sąsiadującymi ze sobą  sekcjami wynosiły od 8% do 11%, pomimo tego, że w warstwie ornej zalegał ten sam utwór – piasek słabogliniasty. Różnica w stosunkach wodnych wynika z rożnych utworów podglebia – na sekcji bardziej uwilgotnionej (sekcja A) warstwa gliny ciężkiej zalega na 80cm, podczas gdy na sekcji suchszej (sekcja B) glina pojawia się sporadycznie na 130cm. Ponadto sekcja A jest położona na długim zboczu i zasilana jest dopływem pod powierzchnią gruntu z obszarów położonych wyżej.

 

Bez znajomości aktualnej wilgotności gleby na tych dwóch sekcjach rolnicy zmuszeni byli podlewać je na podstawie obserwacji sekcji B (suchszej), co niosło ze sobą przelewanie sekcji A i niepotrzebne straty wody, zwłaszcza w sezonie suchym, kiedy jej brakuje.

Aquastatus w prasie. Truskawka malina jagody numer 4/2016

Własnie okazał się kwietniowy numer czasopisma specjalistycznego „Truskawka, Malina, Jagody: wydawanego przez Plantpress Sp. z o.o..

Na stronach 10-14 znajdą Państwo informację o zaletach nawadniania na podstawie pomiarów wilgotności gleby i opisy dwóch systemów dostępnych na rynku, w tym Aquastatus.

 

http://www.plantpress.pl/471,truskawka-malina-jagody-4-2016.html

Aquastatus w ostatniej fazie testów

Po fazie testowania Aquastatus na wybranych gospodarstwach i po wielogodzinnych rozmowach z rolnikami o ich oczekiwaniach względem systemu wspomagania decyzji w nawodnieniach, CaseLogics Sp. z o.o. przygotowała pierwszą serię komercyjną produktu.

Unowocześniono jednostkę centralną tzw. koordynator pola, która zbiera sygnały ze wszystkich czujników wilgotności gleby w gospodarstwie, wyposażając ją w niezawodne i wydajne zasilanie słoneczne.

Ponadto unowocześniono czytniki czujników wilgotności, które są odpowiedzialne za odczytywanie wilgotności i przekazywanie wartości do jednostki centralnej. Wprowadzono przekaźniki sygnału,  wyposażone w panel solarny, które mają za zadanie przekazywanie sygnału z czujników na większe odległości – kiedy rozłóg pól rolnika powoduje, ze odległość między czytnikami jest większa niż 250m. Dodano również modułowy i bardzo łatwy w instalacji masz dla czytników i przekaźników.  Teraz instalacja czujników i czytnika nie powinna zając więcej niż 10 minut.

Oto wygląd jednostki centralnej, zainstalowanej na polu testowym nr 1. i nr. 2:

DSC03200

Jednostka centralna Aquastatus zamontowana pinonowo na polu testowym: malina wczesna

20160404_175758_Richtone(HDR)

Jednostka centralna Aquastatus zamontowana na polu testowym nr 2: winorośl.

Czytniki wystepują w dwóch wersjach: z panelem i bez panela. Poniżej zdjęcie czytnika z panelem fotowoltaicznym:

DSC03209_nadajnik

Przekaźnik Aquastatus z panelem solarnym

Testowanie potrwa do 12 kwietnia produkt zostanie wdrażany do sprzedaży.

Susze – prognozy na najbliższe lata

Prognozy komitetu IPCC (Międzynarodowy Komitet Zmian Klimatu) wskazują na zwiększenie się częstotliwości występowania susz 100’letnich na obszarze Polski.

Według tych prognoz już w roku 2020 częstość występowania susz 100’letnich będzie wynosiła na niektórych obszarach kraju 10 i mniej lat – znaczy to, że susze, o intensywności tak wielkiej, że były do tej pory obserwowane co 100 lat, będę się teraz pojawiać co 10 i mniej lat.

Pomimo tego, że wymienione prognozy są li tylko prognozami, rolnictwo musi być przygotowane na takie wyzwania, jeśli gospodarstwa mają przetrwać. Czasu jest coraz mniej, co widać po minionym sezonie 2015. Zima w tym roku nie należała do specjalnie śnieżnych i choć wydaje się, że wody jest obecnie dużo, to czy wystarczy jej na uzupełnienie tego co pobraliśmy na konsumpcję i nawadnianie upraw? W ubiegłym roku wielu rolnikom zabrakło wody.

Przypominamy, że w PROW obecnie dotowane jest zakładanie oczek wodnych. Warto też pomyśleć o oszczędności wody w nawadnianiu.

11220105_973753945994347_5456214387901986673_n

Czas powrotu susz stuletnich. Najciemniejszy czerwony kolor oznacza częstość większą niż co 10 lat