Precyzyjne nawadnianie upraw
Kategorie

Jurek

Malina – Dwa miesiące sterowania nawodnieniem z Aquastatus

Prezentujemy  wykres przebiegu wilgotności gleby  pod uprawą maliny jesiennej w rejonie Opola Lubelskiego w 2016 roku. System Aquastatus został zainstalowany 28 kwietnia. Wilgotność gleby w tym czasie kształtowała się w granicach polowej pojemności wodnej piasku gliniastego, czyli  21%. Do 9 maja następował stopniowy  powolny spadek wilgotności gleby do 18%.  Następnie wilgotność wzrosła w wyniku opadu atmosferycznego a następnie w wyniku nawodnienia z fertygacją. Należy zwrócić uwagę na prawidłowość, że gdy wilgotność gleby przekracza polową pojemność gleby, to prędkość spadku wilgotności po takim nawodnieniu jest bardzo szybka. Inaczej mówiąc nawodnienie powyżej polowej pojemności wodnej nie jest efektywne, ponieważ woda bardzo szybko odcieka z gleby po takim nawodnieniu.  Kolejne piki wilgotności gleby to wynik nawodnienia. Właściciel plantacji starał się nie przekraczać w kolejnych nawodnieniach polowej pojemności wodnej gleby. Pod koniec czerwca z powodu panującej suszy i szybkiego w tym czasie wzrostu roślin  nawadniano do wilgotności gleby ok. 18%, co jest bezpieczne dla prawidłowego kształtowania się plonu. Wkrótce zamieścimy zdjęcia z plantacji.

 

 

Pomiary_malina_jesienna_maj-czerwiec_2-16

 

Aquastatus w sadzie

(31.05.2016) Rozpoczynamy monitoring  wilgotności gleby w  sadzie w rejonie Opola Lubelskiego.  Do sterowania nawodnieniem instalujemy czujniki  wilgotności gleby w  punkcie pomiarowym na głębokości 17 cm. W drugim punkcie pomiarowym  monitorujemy jak kształtuje się wilgotność gleby na głębokościach: 17 i 50 cm.,  do celów poznawczych.  Jak widać na zdjęciu poniżej, sad maksymalnie zabezpieczony na wypadki pogodowe,  zainstalowane siatka antygradowa i  zraszacze nad-koronowe na późne przymrozki, bo lokalizacja  sadu sprzyja spadkom temperatury późna wiosną i powstawaniu późnych przymrozków. Częstsze w ostatnich latach burze uzasadniają  również zainstalowanie siatek antygradowych.

Sad_widok2

Najważniejsza rzecz  to wybrać dobre miejsce do pomiarów. Korzystamy w tym względzie z  wiedzy właściciela. Wybieramy środkowy rząd jako najbardziej reprezentatywny,  mniej więcej w połowie długości linii kropkującej. Należy pamiętać by punkt pomiarowy był oddalony od  Koordynatora do 150 metrów. Jeśli chcemy wykonywać pomiary do 300 metrów od koordynatora trzeba zastosować dodatkowy przekaźnik.  A teraz najtrudniejsze pytanie – jaka to gleba?

Sad_odkrywka

Sprawdzamy przez tzw. ” palcówkę”

Sad_palcówka

Gleba raczej wilgotna, wyczuwalny utwór pylasty. W aplikacji aqastatus zainstalowanej na tablecie ustawiamy: Gleba: glina pylasta

Ważna decyzja. Na jakiej głębokości instalować czujniki  do sterowania nawodnieniem. Po dyskusji i zasięgnięciu od  właściciela potrzebnej wiedzy o systemie korzeniowym drzew decydujemy, że na głębokości ok. 17 cm.

Sad_czujnik1

Czujnik wilgotności gleby zainstalowany na głębokości 17 cm

A tak wyglądają czytniki Aquastatus zainstalowane w sadzie.

Sad_czytnik1

Sad_czytnik3

Czekamy na pierwsze pomiary, wkrótce wykres:)