Precyzyjne nawadnianie upraw
Kategorie

susza

Malina – Dwa miesiące sterowania nawodnieniem z Aquastatus

Prezentujemy  wykres przebiegu wilgotności gleby  pod uprawą maliny jesiennej w rejonie Opola Lubelskiego w 2016 roku. System Aquastatus został zainstalowany 28 kwietnia. Wilgotność gleby w tym czasie kształtowała się w granicach polowej pojemności wodnej piasku gliniastego, czyli  21%. Do 9 maja następował stopniowy  powolny spadek wilgotności gleby do 18%.  Następnie wilgotność wzrosła w wyniku opadu atmosferycznego a następnie w wyniku nawodnienia z fertygacją. Należy zwrócić uwagę na prawidłowość, że gdy wilgotność gleby przekracza polową pojemność gleby, to prędkość spadku wilgotności po takim nawodnieniu jest bardzo szybka. Inaczej mówiąc nawodnienie powyżej polowej pojemności wodnej nie jest efektywne, ponieważ woda bardzo szybko odcieka z gleby po takim nawodnieniu.  Kolejne piki wilgotności gleby to wynik nawodnienia. Właściciel plantacji starał się nie przekraczać w kolejnych nawodnieniach polowej pojemności wodnej gleby. Pod koniec czerwca z powodu panującej suszy i szybkiego w tym czasie wzrostu roślin  nawadniano do wilgotności gleby ok. 18%, co jest bezpieczne dla prawidłowego kształtowania się plonu. Wkrótce zamieścimy zdjęcia z plantacji.

 

 

Pomiary_malina_jesienna_maj-czerwiec_2-16

 

Instalacja Aqustatus na plantacji borówki 18ha

16 kwietnia zainstalowano najnowszą wersję systemu Aquastatus na plantacji borówki amerykańskiej i powierzchni łącznej 18ha.

Równolegle z instalacją systemu Aquastatus przeprowadzono badania glebowe do głębokości 150cm.

20160425_180031_Richtone(HDR)

Plantację podzielono na 5 sekcji nawodnieniowych ze względu na zróżnicowanie gleby, które od razu stało się widoczne po instalacji czujników Aquastatus. Różnice w wilgotności gleby między dwoma sąsiadującymi ze sobą  sekcjami wynosiły od 8% do 11%, pomimo tego, że w warstwie ornej zalegał ten sam utwór – piasek słabogliniasty. Różnica w stosunkach wodnych wynika z rożnych utworów podglebia – na sekcji bardziej uwilgotnionej (sekcja A) warstwa gliny ciężkiej zalega na 80cm, podczas gdy na sekcji suchszej (sekcja B) glina pojawia się sporadycznie na 130cm. Ponadto sekcja A jest położona na długim zboczu i zasilana jest dopływem pod powierzchnią gruntu z obszarów położonych wyżej.

 

Bez znajomości aktualnej wilgotności gleby na tych dwóch sekcjach rolnicy zmuszeni byli podlewać je na podstawie obserwacji sekcji B (suchszej), co niosło ze sobą przelewanie sekcji A i niepotrzebne straty wody, zwłaszcza w sezonie suchym, kiedy jej brakuje.

Susze – prognozy na najbliższe lata

Prognozy komitetu IPCC (Międzynarodowy Komitet Zmian Klimatu) wskazują na zwiększenie się częstotliwości występowania susz 100’letnich na obszarze Polski.

Według tych prognoz już w roku 2020 częstość występowania susz 100’letnich będzie wynosiła na niektórych obszarach kraju 10 i mniej lat – znaczy to, że susze, o intensywności tak wielkiej, że były do tej pory obserwowane co 100 lat, będę się teraz pojawiać co 10 i mniej lat.

Pomimo tego, że wymienione prognozy są li tylko prognozami, rolnictwo musi być przygotowane na takie wyzwania, jeśli gospodarstwa mają przetrwać. Czasu jest coraz mniej, co widać po minionym sezonie 2015. Zima w tym roku nie należała do specjalnie śnieżnych i choć wydaje się, że wody jest obecnie dużo, to czy wystarczy jej na uzupełnienie tego co pobraliśmy na konsumpcję i nawadnianie upraw? W ubiegłym roku wielu rolnikom zabrakło wody.

Przypominamy, że w PROW obecnie dotowane jest zakładanie oczek wodnych. Warto też pomyśleć o oszczędności wody w nawadnianiu.

11220105_973753945994347_5456214387901986673_n

Czas powrotu susz stuletnich. Najciemniejszy czerwony kolor oznacza częstość większą niż co 10 lat